Aktywne zawieszenie to nowy rodzaj zawieszenia opracowany w ciągu ostatnich dziesięciu lat i kontrolowany przez komputer. Łączy wiedzę techniczną z mechaniki i elektroniki i jest stosunkowo złożonym urządzeniem high-tech. Na przykład francuski Citroen Santilla wyposażony w aktywne zawieszenie. Centrum układu zawieszenia samochodu jest mikrokomputer. Pięć czujników zawieszenia przenosi prędkość pojazdu, ciśnienie hamulca przedniego koła, prędkość pedału przyspieszenia i prędkość do mikrokomputera. Dane takie jak amplituda i częstotliwość w kierunku pionowym nadwozia pojazdu, kąt kierownicy i prędkość skrętu. Komputer stale odbiera te dane i porównuje je z ustawionym progiem, aby wybrać odpowiedni stan zawieszenia. Jednocześnie mikrokomputer samodzielnie steruje siłownikami na każdym kole i generuje drganie, kontrolując zmianę ciśnienia oleju w amortyzatorze, dzięki czemu ruch zawieszenia może być wytwarzany na dowolnym kole w dowolnym momencie. Dlatego samochód Santilla jest wyposażony w różne opcje trybu jazdy. Kierowca musi tylko wyciągnąć przycisk "normalny" lub "sportowy" na podprzyzesłowej tablicy, a samochód zostanie automatycznie ustawiony w najlepszym stanie zawieszenia dla najlepszej dobrej wydajności komfortu.
Aktywne zawieszenie ma funkcję kontrolowania ruchu ciała. Gdy bezwładność hamowania lub pokonywania zakrętów powoduje deformację sprężyny, aktywne zawieszenie wytworzy siłę, która sprzeciwia się bezwładności, zmniejszając zmianę położenia nadwozia. Na przykład niemiecki samochód sportowy Mercedes-Benz 2000 Cl, gdy pojazd się obraca, czujnik zawieszenia natychmiast wykryje nachylenie i przyspieszenie boczne nadwozia. Komputer porównuje i oblicza z wstępnie ustawioną wartością krytyczną na podstawie informacji o czujniku i natychmiast określa, w jakiej pozycji do zawieszenia dodaje się obciążenie, aby zminimalizować nachylenie ciała.